Hipertermia oznacza przegrzanie i jest między innymi metodą leczenia stosowaną w onkologii. Już ponad sto lat temu lekarze zaobserwowali, że pacjenci po infekcjach przebiegających z wysoką gorączką pokonali chorobę nowotworową. W ostatnich latach udało się coraz lepiej udowodnić naukowo wpływ przegrzania na układ odpornościowy i komórki nowotworowe. Obecnie opracowano różne formy hipertermii, z których w IOZK stosuje się następujące:

Modulowana hipertermia elektryczna

W przypadku modulowanej elektrohipertermii obszar, w którym znajduje się guz lub przerzuty, jest poddawany działaniu fal radiowych. Pacjent leży na łóżku wodnym, a sonda jest umieszczana nad odpowiednim miejscem. Fale radiowe mogą selektywnie uszkadzać komórki nowotworowe, ponieważ ich struktura komórkowa różni się od struktury komórek zdrowych. W pewnych okolicznościach komórki nowotworowe wysyłają sygnały ostrzegawcze, które z kolei mogą wywołać reakcję immunologiczną przeciwko tym komórkom. Proces ten nazywany jest immunogenną śmiercią komórkową (ICD).

Umiarkowana hipertermia całego ciała

W przypadku umiarkowanej hipertermii całego ciała temperatura wewnętrzna ciała jest podwyższana do poziomu zbliżonego do gorączki za pomocą promieniowania podczerwonego. Częstość akcji serca, nasycenie tlenem, ciśnienie krwi i częstość oddechów są przy tym stale monitorowane. Wzrost temperatury może stymulować różne komórki odpornościowe, które są ważne m.in. dla obrony przed rakiem. Ponadto istnieją dowody na to, że hipertermia może zwiększać skuteczność chemioterapii i częściowo zmniejszać jej skutki uboczne.